Oyun konsolumuz playstation 1 ile ilk tanıştığımızda ne bir internet nede oyunları doğru düzgün inceleyebileceğimiz bir oyun dergisi yada gazetesi vardı.. Çoğu kişi oyunun kapak resmine bakıp oyunu alıyor yada eşden dosttan duyduğu oyunu gidip satın alıyordu. Tabi bu konumuz oyun kapak resimlerinde ne kadar saçmalanabileceği ve bir oyunu sattıran kapak tasarımımıdır sorusuna bir nebzede olsa cevap buluyor.. Konunun devamından oyunların kapak resimlerini ve yorumlarını bulabilirsiniz..

E.T. The Extra Terrestrial (PS1)

 

Bir bilimkurgu klasiği olan E.T. birkaç kez video oyunu haline getirilmeye çalışıldı. Ancak bu uzaylı dostumuz, daha önceki hiçbir oyunun kutusunda böylesi romantik bir şekilde resmedilmemişti. Kutuda, elinde enteresan bir çiçek tuttuğu görülen E.T.’yi bir robot gizlice izliyor. Açıkçası yekten baktığımızda, robotun buluşma yerine geç gelen bir sevgili olduğunu sanmaktan kendimizi alıkoyamadık. Hatta fonda İlhan Şeşen’in Ellerimde çiçekler adlı parçasını duyar gibiyiz. E.T.’yi bir gönül adamı gibi betimleyen oyun yapımcılarına buradan selam gönderiyor, tez zamanda kutu tasarlama işlerinde aşama kaydetmelerini diliyoruz. Aksi halde aynı ellerden çıkan, gün batımını izleyen romantik Superman ya da kollarını iki yana açmış, Seni yeneceğim New York! diye bağıran isyankar Spider-Man gibi projeler görebiliriz.

 

 

 

 

Metro Cross (C64)

 

Yandaki kapakta nasıl bir karmaşa olduğunun farkında mısınız? Oyunumuzun adı Metro Cross. Logonun hemen sağında koşan bir adam figürü bulunuyor. Altında ise satranç tahtası görünümlü bir şey ve üzerinde, vücudunu saran mavi bir elbise giymiş, kaykaylı bir genç, anormal bir şekilde ağzını açmış sesleniyor... İyide bu ne oyunu? Eğer Metro Cross bir kaykay oyunuysa, yukarıdaki koşan adam ve alttaki kareli tahta ne alaka? Hele çevredeki karlı TV görüntüsünü hiç anlamadık! Kişi kaykay kullanıyorum diye, neden öyle gereksiz bir elbise giymiş olabilir ki? Daha normal bir kıyafetin üzerinde de aynı koruyucu dizlikler ve başlık takılabilirdi değil mi? Sonuç olarak Metro Cross’u şu an raflarda görsek, muhtemelen beynimiz ambale olacağı için satın alamayacağız; isterse dünyanın en iyi oyunu olsun...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Irritating Stick (PS1)

 

Bazen geliştirilen oyunun fikri kötü olduğu için elinizden fazla bir şey gelmiyor gerçekten. Irritating Stick de bunlardan biri. Elinizde tuttuğunuz gereksiz bir çubuk ile platformlar üzerindeki bulmacaları çözdüğümüz yapım, aldığı birbirinden düşük puanlar neticesinde doğal olarak pek ilgi görmedi. Dört başı mamur bir oyun bile olsa, o kapak ile ilgi göremezdi zaten. Yapımcılar ne düşünmüştü acaba? Yani biz Irritating Stick’in kutusunu elimize aldığımızda, “Aaa, elinde ne işe yaradığı belli olmayan bir çubuk tutan şu eldivenli parmakları görüyor musun? Ne kadar ilgi çekici!” mi diyecektik? Hem bu çubuk da ne? Işın kılıcı desek değil, florasan desek değil, tornavida desek o da değil. Açıkçası bu Harry Potter’cılık simülasyonu(!), hem kutu tasarımıyla hem de oyun dinamikleriyle, oldukça gereksiz.

 

 

 

 

Jackie Chan: Stuntmaster (PS1)

 

2000 yapımı Jackie Chan: Stuntmaster, aslında atlayıp zıplamalı ve sıklıkla dövüşmeli bir aksiyon oyun. Yönettiğimiz karakter elbetteki Jackie Chan. Oyunda ön plana çıkan özellik, önüne çıkanı pataklamaktan başka bir şey değil. Peki yayıncı Midway’in kapak için tercihi ne olmuş? Elinde isteka tutan ve bir ayağıyla da tekme atmakta olan Jackie Chan’i kapağa basıp, arkaya da büyük harflerle film yıldızının ismini yazmak... Peki nerede yaratıcılık? Tamam, Jackie Chan’in isminden faydalanabilirsiniz fakat kapağın neredeyse tamamını onun adıyla doldurmak gerçekten biraz fazla değil mi? Diyebiliriz ki, oyunu Jackie Chan kodlasa, kendisini bu kadar ön plana çıkarmazdı. Bir de dikkatli bakarsanız arkada Dünya Ticaret Merkezi’nin ikiz kuleleri var. Produksiyon büyüyor mu ne?